Bu hikâye, İrfan Töreci’nin hikâyesidir...

Hikâye dediysek, metre metre cümlelerden oluşan bir hikâye değil, topu topu dört cümle;

Bir; İrfan, hem çobanlık yapan, hem de liseyi bitirebilme başarısı göstermiş bir Kürt gencidir.

İki;Tek kolu olmayan engelli biri olmasına rağmen, engelleri aşabilmiş Yüksekovalı bir Kürt çocuğudur.

Üç; İmkansızlıklara rağmen büyük başarı göstererek Türkiye’nin girilmesi en zor olan tıp fakültesi, Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi’ni kazanabilmiş zeki bir gençtir.

Dört; Malüm; tıp fakültesinde okuyabilmenin külfeti hayli yüksek. Ve İrfan, nasıl okuyacağını kara kara düşünmektedir.

Hepsi bu...

İrfan’ın başarı hikâyesi basına düşünce yardımseverler İrfan’ın okuyabilmesi için gazetelerin telefon santrallerini kitlemişler. Sonunda, bir futbolcu eğitim hayatı boyunca İrfan’ın masraflarını üstlenmiş...

İnsanların bu duyarlı tutumları, bir Kürt olarak beni hem duygulandırdı, hem de utandırdı.

İrfan’ın haberi yapıldığı günlerde Yüksekova’dan başka bir haber daha vardı; Bilmem ne aşiretinin düğünü varmış, geline o kadar çok altın takılmış ki nerdeyse gelinin boynu kırılacakmış, damata da bilmem kaç yüzbin lira takılmış. Düğün yemeği için, bir köy halkının geçimini sağlayacak kadar hayvan kesilmiş, tonlarca pirinç pişirilmiş. Düğün, şu masallardaki düğünler gibi dillere destanmış...

İrfan’ın ise, eğitim masraflarını bir futbolcu üstlenmiş...

Artistten yazara, sanayiciden tüccara, ithalatçıdan eroinciye kadar, yüzlerce Hakkarili Kürt baronu yaşar İstanbul’da, Ankara’da Avrupa’da.

İrfan’ın eğitim masraflarını bir futbolcu üstlenmiş...

Yüksekova ve Hakari’nin belediye başkanları DTP’li. Hakkari’nin DTP’li milletvekilleri de var. DTP’li milletvekiller, Türkiyeli gençler, nasıl Pekin Yaz Olimpiyatları’nda başarısız olurlar, diye meclise araştırma önergesi vermişler.

İrfan’ın ise, eğitim masraflarını bir futbolcu üstlenmiş...

İstanbul ve Ankara’da Kürt coğrafyasını temsilen, Kürtlerin kurduğu ve kahvehane olarak kullandıkları yüzlerce eğitim, yardımlaşma bilmem ne dernekleri var.

İrfan’ın eğitim masraflarını bir futbolcu üstlenmiş...

İrfan gibi binlerce Kürt genci var, işletilse her biri bir deha. Makûs talihleriyle boğuşmak zorunda olan bu gençler, siyasetçisinden artistine, tozcusundan otobüsçüsüne kadar Kürtlerden bekledikleri tek şey var; bir çiğ köftesi partisine harcadıkları kadar yardım.

Hepsi bu...

Ve...

Başkasının merhametiyle başları okşanan İrfanlar, futbolcuların kendilerine ayırdıkları burslarla okullarını bitirip, önemli adamlar olacaklar; bilim adamı, mimar, doktor, hukuk adamı pilot.. Parayı veren düdüğü çalacağından, İrfanlar, üstü başı tahammülsüzlük, şiddet, diyalogsuzluk kokan Kürtlüğün yanından geçmeyecekler.

Ve biz...

İrfanlara, “satılmış”, “hain”, “ajan”, “şunun bunun adamı” diyeceğiz.

Aslında bu İrfan’ın değil, Kürdün zelil halinin hikâyesidir.

Kürtlerin bu pejmurde hallerine rağmen, Çin Setti’nden daha yüksek engelleri aşmayı beceren İrfanları yüreklerinden öpüyorum...