Röpartaj gazetecilik yaptığım dönemden yıllar geçti. Gündemin yakıcı konularına hemen tepki göstermemeye çalışıyorum.

Ama insanın yüreğini tırmalayan, beynini deşen konular olur ya. Dikilip duruyor, kendini dayatıyorlar. Cenap Talabani’nin gündemimize giren son açıklamaları bu gabildendir.

Cenap Talabani’nin Surya ajanı, türk sofrasının artık yalayanı bir gazeteci kılıfındaki ucubeye verdiği reportajda sarfettiği sözler (bu kadar süre geçmesine rağmen, cenap Talabani’nin basın bürosundan bir yalanlama gelmediği için yazılanları söylenmiş kabul ediyorum) yenilir, yutulur gibi değildir.

Alıntı vermeyeceğim. Özet olarak, “Kürdistan olmaz” demiş, “Türkiye demokrasisine” övgüler yağdırmış Irak cumhurbaşkanı.

Cenap Talabani’nin “kaypak bir kişilik”, “her düdüğe oynayan birisi” olduğu gerek Kürd düşmanları, gerekse de halkını seven Kürdler tarafından çok yazıldı, çizildi. Hakkında “büyük siyasetçi”, “dünyanın nabzını tutan Kürd önder” tanımlamaları da az yapılmadı.

“Dünya devletinin oyunlarının döndüğü bir ülkenin cumhurbaşkanı olmasından, politik davranmak zorunluluğundan dolayı, bazen Kürd yurtseverlerini rencide edici açıklamlarda bulunmasının anlayışla karşılanması gerektiğini” şuan bile savunan arkadaşlar vardır.

Ben şahsen, halkımıza önderlik etme casereti gösteren kişiliklere her zaman saygılı oldum. Şimdi de saygımı kaybetmiş değilim.

Geçenlerde “Severek kurtuluyoruz” başlıklı yazımı şu sözlerle bitirmiştim:

Yukarıda bahsettiğim duyguyu şimdi de yaşıyorum; Kürdler birbirlerini severek kurtulacaklar!

Cenap Talabani Irak cumhurbaşkanı olduğunda “Kürd kimlikli” bir kişinin ilk kez bir devletin cumhurbaşkanı seçilmesinden gurur duymuş, yabancılar arasında bunun propagandasını gücüm el verdiği kadar yapmıştım. Bu, doğru bir tavırdı.

Fakat yalnızca sevmek, Kürd olduğu, bizden olduğu için hatalara göz yummak olmuyor, politika adına yapılan tarihsel gaflara karşı tepkisiz kalmak imkansız hale geliyor bazen.

Bush’a her fırsatta “şahsi dostum” diyen Putin, bir kez bile ABD’deki demokrasiden övgüyle bahsetmemiştir. Türk yetkililer, İsveç demokrasisi bizimkinden daha ilerdedir, dememiştir. Çünkü siyaset denilen ortamda böylesi görüşlerin bedelini ödemek zorunda kalıyorsun. Adamlar bunu biliyorlar. Bizimkiler bir türlü öğrenemedi.

Cenap Talabani’yi küçültücü laflar sarf etmek istemem. Irak cumhurbaşkanının ne udüğü belirsiz birisi üzerinden Türkiye’ye gönderdiği mesajlardan güdülen amacı da irdelemek fikrinden uzağım.

Fakat bildiğim şudur; bir Kürd lidere, lideri olduğu halkın yarısından fazlasının dilini, varlığını yasaklayan bir devlete övgüler düzmek, yakışmaz! Ayıp bir şeydir bu. Cenap Talabani cumhurbaşkanı seçilirken bizleri ne kadar sevindirmişdiyse, son tavırları ile bir o kadar üzmüştür.

Böyle politika olmaz. Cenap Talabani’nin bu tavırları ile elde edebileceği bireysel taktik kazanımlar; Kürd yurtseverleri ve Kürd sorununa ilgili dünya kamuoyu üzerinde yarattığı kötü etkinin yanında bir hiçtir.

Diyelim ki, Irak cumhurbaşkanının mesajları onun Türkiye’ye davet edilmesine olanak yarattı. Sonra? Cenap Talabani Türkiye’ye gelip de Kürd sorununu mu çözecek? TC’nin tartışılan Anayasa’sından bu devletin sınırları içerisinde yaşayan “her kes türktür” sözleri mi kaldırılacak? Kürdçe eğitim dili mi olacak? Türk aydın-ulemaları kendisine “aşiret reisi” demekten vaz mı geçecekler? Yoksa, Erdoğan veya Gül, “artık Kerkük’te su bulandımayacağız” mı diyecekler? Veya Şengal’da yapılan Kürd katlıamı için özür mü dileyecekler?

Cenap Talabani’nin hatasını gelip geçmiş Kürd liderlerinin tamamı, üstelik defalarca yapmıştır. Tüm Kürd liderler ve onların yönettiği örgütler Kürdistan’ı sömüren devletlerin “çelişkilerinden yararlanarak” biri veya bir kaçı ile işbirliği içerisine girerek başka bir sömürücüye karşı mücadele etmeyi yeğlemişlerdir. Bazen buna mecbur kalmışlardır. Bölgedeki konjöktürün incelenmesi, bu tavırları anlaşılır kılmaktadır. Fakat “ayakta kalabilmek ve mücadleyi geliştirmek için” bir sömürgeci devletle ilişkiye girirken, ilişki kurulan devletlerde esaret altında inleyen Kürdlerin mücadelesini ve genel Kürdistan davasını kötü etkilemek kabul edilemez ve bu tür tavırlarun ve siyasal davranışların izahı dahi olamaz.

“Türkiye demokrasisi örnek alınmalıdır”, “Güney’de oluşturulan 2. İsrail’dir”, “PKK’ TC’ye satılmış bir örgüttür” biçimindeki görüşlerin tamamı bireysel ve örgütsel “çıkarlardan” beslenmekte olup ulusallıkla ve ulusal strateji ile örtüşmemektedir. Zararlıdır, geri çeken yaklaşımlardır.

Söz konusu dar çıkarların ifadesi olan görüşleri savunmaya kalkışanların gunahı, bu görüşerin sahibi olan liderlerimizin gunahından hiç de az değildir.