Elimde bir kitap var. Adı şöyle: ´´ NEDEN ÖLDÜRÜLDÜLER?” Uğur Mumcu UMAG, yayını olan kitap Orhan Tüleylioğlu tarafından tanzim edilmiş. Ama ayrı ayrı yazarların yaptığı röportajlar: Önce öldürülenleri rahmetle anarak sıralıyalım: Taylan Özgür, Dr Necdet Güçlü, Dogan Öz, Bedrettin Cömert, Necdet Bulut, Hakan Şenyuva, Cevat Yurdakul, Cavit Orhan Tütengil, Kemal Türkler, İlhan Erdost. Bu listeden iki kişiyi tanıyorum, birisi okuduğum iktisat fakültesi Gazetecilik Enstitüsünde Hocam olan Cavit Orhan Tütengil, ikincisi Konya sürgün günlerinde tanıştığım Savcı Doğan Öz.

Doğan Öz'e geleceğim, ama bu kitapta bir tek Kürt yok. Sanki Kürtler hiç öldürülmediler. Sanki zamana yayılmış son dönem bir kırımdan geçirilmediler. Evet bu kitapta bir tek Kürt yok, bunlar lafa gelince biz ayrım yapmıyoruz diyenler, kimine göre kardeşleşmemiz gerekenler. Kimine göre birlikte Kemalizmi yeniden inşa edeceklerimiz, kimine göre birlikte Türkiyelileşeceğimiz.

Kürtlere gelince: VEDAT AYDIN, FAİK BUCAK, MUSA ANTER, MEDET SERHAT, BEHÇET CANTÜRK, YUSUF EKİNCİ, HACI KARAY, SAVAŞ BULDAN, MUHSİN MELİK, MEHMET SİNCAR, FERHAT TEPE, HÜSEYİN DENİZ, HAFIZ AKDEMİR... Bunlar ilk akla gelenler, bu listeyi siz dörtbinlere çıkarıp, faili devlet olan, halen elini kolunu sallayarak gezen belli katillerin sırtına koyarak tarihe bir not düşebilirsiniz.

Bunlar göz ardı edenler mi devrimci demokrat?

Kürtlerin güzel bir deyişi var: 'Ava gola genî dibe.' Durgun sular sonuçta kokuşurlar, kötü kokular yayarlar. Durum kuzeyde, her gün biraz daha aydınlanıyor. Devlet aylardır takip ettiği Ergenekonların darbe hazırlığına fırsat vermeden içeri aldı, belki bir çok şey aydınlığa kavuşacak, devede kulak bile olsa. Kuzeydeki Kürt politikası çoktan kötü kokular yaymaya başladı. Kürtler öncelikle kendilerine baksınlar, Kürt hareketi bu mu? Eli molotof kokteyli, hala anarşist dernek kültürü ile araba yakma, çeşitli söylentiler, alıp başını gidiyor. Birileri devlet savaşçılarımın kamplarını bombalarsa bende araba yakar, bomba patlatırım diyebilir.

O katil olmuşken, senin anarşist olman gerekmez. Kuzeyde Kürt ulusal istekleri, aranan yollar, çözüm reçeteleri dururken uzaktan kumandalı, parlamenter bölüğü dağa çadır kuruyor .Vedat Aydın'ın cenazesinde provakatif konuşma yaparak on iki kişinin katledilip, yüzlerce kişinin yaralı ve sakat kalmasına sebep olan Fehmi Işıklar, Sonradan meclis başkan vekilliliğine getirilmedi mi? Kürt hareketi haklı ve meşru bir mücadele dışına itilerek günah keçisi haline getirildi.

Evet esasında sözü Doğan Öz'e getirecektik. Ben Konya'da sürgünde iken Doğan orada savcıydı: tek kızı vardı, adı da Heval dı. Sözü burada Cemşit Bender'e bırakalım:

“Ankara da görevi nedeniyle bazı yurtlarda arama yaptırdığı için aşırı sağcı guruplarca mimlenen ve saldırıya maruz bırakılarak bir sabah arabasına binerken öldürülen, benimde çok yakın arkadaşım olan Konya savcılarından Doğan Öz'de Yaşar Kaya'yı gerçek bir dost bilmişti, bu iki yürekli insan birbirlerini çok sevmişlerdi. Doğan Öz Afyonluydu, onun ölümü sonrası Yaba adlı edebiyat dergisinde bir yazı yazmıştım. O yazı da yer verdiğim Doğan Öz'ün yazdığı 'DERSİM' adlı şiirini bu üçlü dostluğumuzu anmak için okurlara ve Yaşar Kaya üstadıma buradan iletmek istiyorum, oda ilk defa okumuş olacak :"

Dinlenerek dolaştınız mı bilmem

Ben sıladayım oralarda

Ama kör etmişler gözlerimi çamurlamışlar yüreğimi

Göremem, dolamam, diyemem

Oturuyorum Murat suyu yanına

Karşımda Çutella dağları

Kuşat, çocuk ve armut ağacı

Bense onlarlayım onlardan ayrı

Onların arasındayım

Onlarla birlik olmak istiyorum, onlardan ayrıyım.

Ne demeyeyim

Nasıl tükürmeyeyim yazdığım yazıya

Ne yaparsanız cellatlarınızla

Mutlaka onlara varacağım, onlarla.

Karakola üç – dört gün üst üste gidip imza verdiğim için beni mahkemeye vermişlerdi. Duruşmada hakim savcı Doğan Öz'ün fikrini sordu: Büyük bir vatan evladının (Ak-Pak) olmasını istiyorum. Bu söz ona aitti, beraatimi istemişti. İşte buydu savcı Doğan Öz.