İsrail hiç vakit kaybetmeden yerleşim faaliyetlerini tümüyle dondurmalı, Filistin seçimlerinin başarıyla düzenlenebilmesi için elinden geleni yapmalı

Ortadoğu'ya barış getirmeye çalışanlar için kasvet ve kederle geçen dört yıldan sonra, İsraillilerle Filistinliler arasında bir nebze olsun medeniyete doğru atılan bebek adımlarıyla geçen son birkaç gün, tam anlamıyla heyecan vericiydi. Önce Filistin'in yeni liderleri, İsrail hükümetine Yaser Arafat için onların da kabul edebileceği bir mezar alanı önerdi. Ardından ABD Başkanı George W. Bush, Britanya Başbakanı Tony Blair'ın da dürtmesiyle, bağımsız bir Filistin devleti yaratmak için 'ABD'nin bu işe ağırlığını koymaya istekli olduğunu' söyleyiverdi. Üzerine Filistin Kurtuluş Örgütü'nün yeni lideri Mahmud Abbas, seçimler için bir tarih belirledi: 9 Ocak 2005.
Ve sıra İsrail Başbakanı Ariel Şaron'a geldi.

Muhatap istiyordu, işte muhatap
İsrail başbakanı uzun süredir Arafat'a karşı, muhatap kabul edebileceği bir Filistin liderinin çıkmasını beklediğini söyleyip duruyordu. O zaman biz de Şaron'un sözünden hareket ederek, onun da Bush, Blair ve Abbas'la birlikte barış trenine binmesini teşvik edeceğiz.
Şaron için yapılacak ilk iş, Filistin halkı gözündeki itibarını artırabilmek için ılımlı Mahmud Abbas'ın eline somut bir şey vermek olacak. İsrail başbakanı, hiç vakit kaybetmeden harekete geçip Batı Şeria ve Gazze Şeridi'ndeki yerleşim faaliyetlerinin tümüyle dondurulduğunu ilan edebilir.
Ardından Şaron, Doğu Kudüs'tekiler de dahil olmak üzere tüm Filistinlileri içeren serbest, tam ve adil bir seçim düzenlene bilmesi için elinden gelen ne varsa yapmalı. Şu anda Filistinlilerin hareket kabiliyeti İsrail'in yol engelleri ve kapattıkları yollar yüzünden fena halde kısıtlanmış durumda. Gayet tabii İsrail'in kendi vatandaşlarını, her türlü barış anlaşmasını önlemeye çalışan Filistinli intihar bombacılarından korumaya hakkı var. Fakat Şaron hükümeti ve İsrail ordusunun, Filistinlilerin yol engelleri ve kapatılan yolların çevresinde, özellikle seçim bölgelerine gitme vakti geldiğinde daha rahat hareket edebilmelerini sağlayacak yolları bulması gerekiyor.

Filistinliler 'hazır' olmalı
Bir barış anlaşması ancak, yeni bir Filistin liderinin Filistin halkını, bağımsız bir devlet istiyorsa kabul etmek zorunda olduğu şeylere hazırlayabilecek kadar otorite kurmasıyla mümkün olabilecek: Kudüs'ün
iki ülkenin arasında paylaşılması, nihai sınırların 1967 hatlarına dayanması ve birkaç sembolik mülteci haricinde dönüş hakkının İsrail'e değil, yeni Filistin devletine doğru dönüşler için verilmesi.
Arafat'ın bile kabul etmeyi göze alamadığı bu şartları, onun otoritesinin ancak küçücük bir kısmını arkasına alabilmiş yeni bir liderin kabul
etmesi hiç kuşku yok ki daha zor olacak.
Geçtiğimiz yıllarda Oslo Anlaşması ve Camp David görüşmeleri gibi, Ortadoğu bölgesindeki kasvetli barış sürecini delmeyi başarmış birkaç mucizevi an yaşanmıştı. Şimdi de Arafat'ın ölümüyle yeni bir fırsat anına gelmiş gibi görünüyoruz.
Sayın Şaron, şimdi sıra sizde. (Başyazı, 20 Kasım 2004)