İkinci Dünya savaşı öncesinde Alman Nazilerinin Yahudilere karşı yaptığı gibi
“Kürtlerden alışveriş yapmayın” türünden ırkçı düşünceler topluma empoze edilmeye çalışıldı. O günden bu yana birçok Türk internet sitesini daha yoğun bir şekilde takip ettim ve Kürtlere karşı yapılan hakaret ve katliam tehditlerinin hangi düzeye ulaştığını öfkeyle idrak ettim.

Medya savaşı-Alan Mordem

İnternet, Batının egemen güçleri tarafından kendi çıkarları doğrultusunda kurulmuş bir araç olsada, zamanla ezilenlerin, haksızlığa uğramış olanların da kendini ifadeetme aracına dönüştü.
Yeryüzünde şu anda belki de herkesten fazla Kürtlerin kullanması gereken
önemli bir araç ama ne yazık ki halkımızın özgürlüğüne düşman güçlerin
denetimindekilerle karşılaştırıldığında oldukça yetersiz kalıyor.
Kürdistan Post’un internet
yayıncılığı bu realite gözönünde bulundurulduğunda oldukça
önemli bir misyon taşıyor. Bu nedenle katkı sunmak, özgürlük
mücadelesinden yana olan her Kürdün görevi diye düşünüyorum ve yazılarıma
yer verme olanağı sağlayan Kürdistan Post yönetimine teşekkür ediyorum.

 Bu ilk yazımı internet
konusundan yola çıkarak ülkemizde
süren savaşın medyatik boyutunun önemine ayırmak istiyorum.

 Son dönemde bilindiği gibi
-özellikle gerillanın Botan‘daki
başarılı eylemlerinin ardından- Türkiye’de tam bir cinnet hali
yaşandı. Türk şovenizmi ve ırkçılığı medyanın büyük etkisiyle sürüyle
insanı PKK’ye karşı tepki adı altında Kürt karşıtı motiflerle
sokaklara, meydanlara sürükledi. Gösterilerde, “Kahrolsun
Kürtler” sloganları attırıldı, Kürtlerin evlerine, işyerlerine ve
kurumlarına pervasızca saldırılar düzenlendi. İkinci Dünya savaşı
öncesinde Alman Nazilerinin Yahudilere karşı yaptığı gibi
“Kürtlerden alışveriş yapmayın” türünden ırkçı düşünceler
topluma empoze edilmeye çalışıldı. O günden bu yana birçok Türk internet
sitesini daha yoğun bir şekilde takip ettim ve Kürtlere karşı yapılan
hakaret ve katliam tehditlerinin hangi düzeye ulaştığını öfkeyle idrak
ettim. Kürdistan Post bir süre önce Türk ırkçılığının boyutunu göstermek
amacıyla örnek olarak bu türden tehdit ve küfürlerle dolu bazı mesajlara
yer verdiğinden üzerinde daha fazla durmayacağım. Bu arada takip
edebildiğim Kürt sitelerinde ise tüm bu saldırılara, gözü dönmüş
kudurganlığa rağmen Türklere yönelik küfür ve tehditlerle pek
karşılaşmadığımı belirtebilirim. Tam tersine, saldırıya uğrayan, ırkçı
güruhun en bayağı küfürleriyle karşılaşan Kürtler gerek bireyler olarak,
gerekse de kurumlar ve örgütler adına yaptıkları açıklamalarda sürekli
sağduyu çağrısı yapıp durdular. Aslında Kürt halkını bir kez olsun bile
dinleme gereği duymayan, boyun eğme veya imha edilme seçenekleri dışında
başka bir opsiyon bırakmayanlara karşı gereğinden fazla tolerans
gösterildi diye düşünüyorum.

 Her zaman olduğu gibi hiçbir barış çağrısı karşılık
bulmak şöyle dursun, uluslararası siyasi platformda operasyon için
diplomatik hazırlıkların ardından hükümet ve genelkurmayın ortak kararıyla
düğmeye basıldı ve cumhuriyet tarihinin en kapsamla hava saldırıları
düzenlendi topraklarımıza. Güney Kürdistan’daki gerilla alanlarına
yönelik kapsamlı hava bombardımanlarının ardından bu ırkçı kesimler adeta
çifte bayram yaşıyorlarmış gibi kutladılar Kurban bayramını. Ama bereket
versin yaptıkları propagandalarda yansıttıklarının aksine istedikleri
sonuca ulaşamadılar. Türk askeri ve siyasi yetkililerinin demeçlerinde her
zaman olduğu gibi sivillerin vurulduğu inkar ediliyordu. Oysa bu sitede de
yer verildiği gibi, katliamın kanıtı olan görüntüler her şeyi
belgeliyordu.

 Türk medyası bu insanlık suçu karşısında üç
maymunları oynadığı yetmiyormuş gibi her gün asparagas haberlerle Türk
kamuoyuna dizginsiz bir propaganda yapmaktan geri durmadı. Televizyon
kanalları, gazeteleri, radyoları ve internet yayınlarıyla birbirleriyle
yarışırcasına, hatta zaman zaman hızını alamayarak Türk Genelkurmayının
açıklamalarını bile sollayıp korkunç bir bilgi kirliliği yaydılar topluma.
Sözünü ettiğim bu dönemde Türk basın-yayın kuruluşlarının -birkaç demokrat
yazar ve küçük devrimci yayın organı dışında- topyekün olarak, görünürde
PKK veya zaman zaman Güney Kürdistan hedeflenirken, esas olarak tüm Kürt halkına düşman olduğu net bir şekilde açığa çıktı. Bütün bu yayınlar kaydageçti ve her biri gelecek için ibret belgesidir.

 Karşımızdaki medyanın halkımıza yaklaşımı bu
olurken, bunlara aynı cepheden gösterilen tavır, Kürt medyasının yayınları
yeterli olmuş mudur? Bu soruya olumlu bir yanıt vermek mümkün değil. Bazı
siteler ise halkımıza karşı medya bombardımanına karşı olayı bir iki
haberle geçiştirmişlerdir maalesef.

Kürt televizyon kanalları, gazeteleri, internet
siteleri, bombardıman sonucu yaşanan sivil katliamının foto ve
görüntülerini elde etmiş olmasına rağmen bunları bile yeterince
değerlendiremedi. Gerçekleri ifade eden, özellikle gerilla cephesinden
birkaç önemli açıklama oldu ama böylesi dönemlerde bir fotoğraf, bir kısa
görüntünün çarpıcı olarak işlenmesi çok daha büyük etki yaratır. Tarihte,
örneğin Vietnam’da sivil halka karşı yapılan vahşeti yansıtan birkaç
fotoğrafın tüm uluslararası kamuoyunda yarattığı etkiyi hatırlatmak
isterim.

Sözünü ettiğim hava bombardımanlarında yaşanan
sivil katliamı görüntüsünün televizyon görüntülerinde işlenme tarzı
oldukça yetersizdi. Bombalanan köyün görüntülerine yer verilirken, yerde
yatan yaşamını yitirmiş Kürt kadını için internetten takip ettiğim Roj tv
kanalında, “adının ..... olduğu sanılıyor” gibi kesinlikten
uzak bir dil kullanılıyor, köyün adı bile verilmiyordu mesela. Oysa, köye
kadar gidip çekim yapılmış, köyün ve hala cesedi yerde duran kadının adını
öğrenmek zor olmasa gerek. Bunlar önemsiz ayrıntılar değildir, gerçeğin ta
kendisidir ve tekrar tekrar vurgulanması gerekir. Türk medyasının tüm
gerçekleri çarpıtmaya çalıştığı, tüm değerlerimize karşı düşmanca bir
medya savaşının verildiği böylesi bir dönemde bir fotoğrafın, bir
görüntünün, bir haberin önemi büyüktür ve iyi değerlendirilmelidir.
Uluslararası ciddi basın-yayın kuruluşları Türk medyasını pek inandırıcı
bulmasalar da zaman zaman onların asparagas haberlerine, resmi
açıklamalarına yer veriyor. Dünyanın gündemine giren böyle bir hava
bombardımanında sivillerin öldürüldüğünün uluslararası medyaya
duyurulması, en az gerillanın başarısı kadar önemlidir diye düşünüyorum.
Türk Genelkurmayı ve Türk hükümeti, tek bir etkin uluslararası yayın
organına gerçekler yansısa bile telaşa kapılmakta, açıklama üstüne
açıklama yaparak yalanlarını duyurmaya çalışmaktadır. Çünkü bütün
inandırıcılıkları yerle bir oluyor böylesi durumlarda ve bu durum
diplomatik, siyasi alanda da mutlaka etkisini gösteriyor. Kısacası, bir
medya savaşı verildiği unutulmamalı ve bilgiler, fotoğraflar, görüntüler
en etkili bir şekilde kullanılmalı.

Bu büyük hava bombardımanlarına rağmen Tür askeri
ve siyasi yetkilileri gerillayı bitiremeyeceklerini kendileri de biliyor
olsa bile ciddi boyutlarda bir propaganda kampanyası yürütüyor, ırkçı,
Kürt düşmanı taraftarlarına moral vermeye çalışıyorlar. Bu durumda Türk
devletinin katliamları en ince ayrıntısına kadar yansıtılabilirse Kürt
medyasının inandırıcılığı sadece Kürt kamuoyunda değil, uluslararası
toplum nezdinde de artar ve bu önemli bir kazanım olur. Yalanlarla,
manipülasyonla, bilgi kirliliğiyle halkımızın ve dostlarının moralini
bozmak, sindirmek isteyenlere karşı medyayı etkin bir araç olarak
kullanmak başta bu kurumlarda çalışan insanlarımızın olmak üzere hepimizin
duyarlılığı ve çabasıyla mümkündür.

muratmordem@mynet.com